Przydziel losowo: losowy wybór i lista randomizacyjna (allocation list)

W skrócie

Kafelek losuje prostą próbę losową z listy (liczby od 1 do N albo wklejona lista z jednym identyfikatorem w wierszu) albo przydziela osoby do grup: za pomocą randomizacji blokowej (proporcja grup, kilka wielkości bloków, opcjonalnie osobno dla warstw) lub ze stałymi liczebnościami grup. Każdą listę można zapisać jako CSV lub skopiować.

Narzędzie dydaktyczne, nie prawdziwa randomizacja badania

Ziarno jest widoczne. Kto je zna i zna metodę, może z góry obliczyć całą listę; nie ma utajnienia alokacji ani protokołu. Prawdziwe badanie wymaga zatwierdzonego systemu, niezależnej osoby i protokołu instytucji. Dlatego każdy wyeksportowany plik zaczyna się wierszem „Narzędzie dydaktyczne - nie do prawdziwych badań (brak utajnienia)”, ziarnem i metodą.

Ziarno

Domyślnie jest 20261008. To samo ziarno i te same dane wejściowe dają tę samą listę; inne ziarno daje inną. Ziarno nigdy nie pochodzi z zegara. Przy warstwach każda warstwa ma własny strumień (numer warstwy od 1): lista jednej warstwy nie zmienia się, gdy inna warstwa się powiększa.

Bloki

• Blok zawiera każdą grupę tyle razy, ile wymaga proporcja (przy 1:1 i wielkości bloku 4 po dwa razy), w losowej kolejności. Po każdym kompletnym bloku grupy są dokładnie zrównoważone; w międzyczasie różnią się co najwyżej o połowę wielkości bloku.
• Kto zna wielkość bloku, może odgadnąć ostatni przypadek każdego bloku. Dlatego miesza się kilka wielkości bloków; numery bloków w tabeli pokazują, gdzie blok się kończy.
• Ostatni blok może pozostać niekompletny; grupy nie są wtedy dokładnie równe na końcu. Z opcją „Zachowaj ostatni blok kompletny” lista jest dłuższa niż liczba miejsc.
• Wiele małych warstw ma wiele niekompletnych bloków.

Tryb utajniony: osoba po osobie

• Cała lista powstaje na starcie z losowości przeglądarki (nie z ziarna) i nie jest pokazywana. Każda osoba dostaje grupę dopiero po wpisaniu jej identyfikatora; nie można tego cofnąć, a każdy identyfikator liczy się tylko raz.
• Odcisk (SHA-256 z soli i listy) zatwierdza listę. Należy go wpisać do protokołu badania przed pierwszym włączeniem do badania. Na końcu lista zostaje ujawniona razem z solą; kto ponownie obliczy odcisk, zobaczy, że nic nie zmieniono po fakcie.
• Granica: lista jest ukryta tylko przed spojrzeniem na ekran. Kto otworzy narzędzia deweloperskie przeglądarki, może ją odczytać, a kto wyczyści pamięć przeglądarki, traci przebieg. Dlatego dziennik warto zapisywać w trakcie włączania do badania. Prawdziwe badanie wymaga zatwierdzonego systemu, w którym osoba włączająca nigdy nie widzi listy.

Wybór z listy

Identyfikatory są tylko wyświetlane i nigdy nie trafiają do polecenia; lista zostaje w przeglądarce. Zduplikowane identyfikatory nie są usuwane (inaczej osoba miałaby podwójną szansę), lecz zgłaszane; puste wiersze są pomijane. Limity: co najwyżej milion wierszy po co najwyżej 200 znaków. Wybór wybiera osoby, przydział rozdziela je do grup; to dwa różne kroki.

Dla specjalistów

Generator mulberry32 (32 bity) z mieszanymi podstrumieniami z (ziarno, numer). Tasowanie według Fishera-Yatesa; wybór zamienia tylko k miejsc, więc milion wierszy kosztuje prawie nic. Metody są zdefiniowane, a nie „poprawne” w porównaniu ze standardem: inny generator dałby inne listy. Właściwości są przetestowane (każdy kompletny blok zrównoważony, różnica co najwyżej połowa wielkości bloku, równa częstość włączenia, równa częstość sześciu układów bloku 1:1 o wielkości 4 dla ustalonych ziaren), a także listy, które powstały w skrypcie przy odtworzeniu generatora w R.