Διαμεσολάβηση (έμμεση επίδραση)

Μια διαμεσολάβηση εξετάζει αν το X επηρεάζει το Y όχι μόνο άμεσα αλλά και μέσω ενός ενδιάμεσου βήματος M (της διαμεσολαβητικής μεταβλητής). Τρεις παλινδρομήσεις δίνουν τα μονοπάτια: a (X → M), b (M → Y με το X σταθερό), c′ (X → Y άμεσο) και c (X → Y συνολικό). Η έμμεση επίδραση είναι το γινόμενο a·b· ισχύει c = c′ + a·b. Αν το διάστημα εμπιστοσύνης bootstrap του a·b δεν περιλαμβάνει το 0, αυτό αποτελεί στατιστική ένδειξη για έμμεση επίδραση (δεν τεκμηριώνει αιτία). Ο λόγος a·b / c δείχνει ποιο μέρος της συνολικής επίδρασης περνά μέσω του M.

Παράδειγμα: ab = 0,42, 95% CI bootstrap [0,27; 0,58]: η έμμεση επίδραση μέσω της αυτεπάρκειας είναι στατιστικά σημαντική, όπως και η άμεση επίδραση (c′ = 0,42). Αυτό συμβαδίζει με την υπόθεση ότι η υποστήριξη επιδρά στην ευεξία και μέσω της αυτεπάρκειας - μία μόνο έρευνα δεν μπορεί να το αποδείξει.

Προσοχή: Με δεδομένα από μία μόνο έρευνα, μια διαμεσολάβηση δεν τεκμηριώνει αιτιότητα: η σειρά X → M → Y είναι μια παραδοχή που προκύπτει από τη θεωρία. Το αν τα a και b είναι χωριστά στατιστικά σημαντικά δεν κρίνει την έμμεση επίδραση· την κρίνει το διάστημα του a·b.