Wartość własna, analiza równoległa, ładunek i rotacja

Wartość własna mówi, jak dużą część różnic we wszystkich pytaniach obejmuje składowa. Kryterium Kaisera zachowuje składowe z wartością własną powyżej 1; często daje ich za dużo. Analiza równoległa porównuje wartości własne z wartościami z danych losowych tej samej wielkości i zachowuje tylko to, co leży powyżej - to bardziej wiarygodna propozycja. Rotacja obraca rozwiązanie tak, aby każde pytanie jak najwyraźniej należało do jednej składowej: varimax utrzymuje składowe niezależne, promax pozwala czynnikom być skorelowanymi.

Przykład: Uczenie się na uniwersytecie, 6 pytań: 2 składowe, razem 63% objętej zmienności. Pytanie 7 ładuje składową 1 na ,89, a składową 2 wcale.

Ostrożnie: Ładunki poniżej ,30 są ukryte. Jeśli pytanie ma ładunek powyżej ,30 na dwóch składowych, nie należy wyraźnie do jednej.