Analiza wariancji Welcha

Klasyczna analiza wariancji zakłada, że wszystkie grupy zmieniają się jednakowo. Analiza Welcha nie: waży każdą grupę jej rozrzutem i zmniejsza stopnie swobody (stąd miejsca po przecinku). Statable zawsze podaje ją jako wynik główny, bez testu wstępnego; klasyczna analiza wariancji jest obok.

Przykład: F Welcha(4; 42,7) = 8,03, p < ,001: wartości ozonu w pięciu miesiącach różnią się nawet przy nierównym rozrzucie.

Ostrożnie: Analiza Welcha również tylko pokazuje, że co najmniej dwie grupy się różnią. Które, pokazują porównania parami (pasuje test Games-Howella).