Tau-U και Tau διορθωμένο ως προς τη γραμμή βάσης

Και οι δύο δείκτες ξεκινούν από το tau του Kendall και μπορούν να λάβουν υπόψη μια τάση στη γραμμή βάσης. Το Tau-U (Parker et al. 2011) μετρά τα ζεύγη από A και B στα οποία το B είναι καλύτερο, αφαιρεί τα χειρότερα και διαιρεί με τον αριθμό των ζευγών· το «Tau-U (− τάση A)» αφαιρεί επιπλέον την κατεύθυνση στον χρόνο μέσα στο A. Η τιμή μπορεί επομένως να βρεθεί ελαφρώς εκτός του −1 έως +1. Το Tau διορθωμένο ως προς τη γραμμή βάσης (Tarlow 2017) ελέγχει πρώτα αν το A έχει στατιστικά σημαντική τάση (τ του Kendall, p ≤ ,05). Αν ναι, η ευθεία τάσης του A (Theil-Sen) αφαιρείται από όλες τις τιμές· στη συνέχεια υπολογίζεται το τ ανάμεσα στις προσαρμοσμένες τιμές και τη φάση. Διαφορετικά δεν γίνεται διόρθωση. Ο δείκτης του Tarlow παραμένει μεταξύ −1 και +1 και θεωρείται καλύτερα προστατευμένος από ψευδώς θετικά αποτελέσματα. Ομαδοποίηση κατά Vannest και Ninci (2015): έως ,20 μικρό, έως ,60 μέτριο, έως ,80 μεγάλο, πάνω από αυτό πολύ μεγάλο.

Παράδειγμα: Tau-U = ,93, p = ,002· Tau-BC = ,59, p = ,002.

Προσοχή: Η αφαίρεση της τάσης προϋποθέτει ότι η τάση της γραμμής βάσης θα συνεχιζόταν και στη φάση B - με μακρά φάση B αυτό είναι ισχυρή παραδοχή. Με λιγότερες από 3 μετρήσεις στο A δεν μπορεί να ελεγχθεί τάση. Οι τιμές p προϋποθέτουν ανεξάρτητες μετρήσεις.