Ρύθμιση (αλληλεπίδραση, απλές κλίσεις)

Μια ρύθμιση εξετάζει αν η σχέση ανάμεσα στο X και το Y εξαρτάται από μια τρίτη μεταβλητή W (τη ρυθμιστική μεταβλητή). Το Statable κεντράρει τα X και W στον μέσο όρο, σχηματίζει το γινόμενο X·W και εκτελεί μια παλινδρόμηση με αυτόν τον όρο αλληλεπίδρασης. Αν είναι στατιστικά σημαντικός, η κλίση του X εξαρτάται από το W. Οι απλές κλίσεις τη δείχνουν σε χαμηλό (μέσος όρος − 1 SD), μεσαίο και υψηλό W (μέσος όρος + 1 SD)· το ΔR² είναι το κέρδος σε ερμηνευόμενη διακύμανση λόγω της αλληλεπίδρασης. Η μέθοδος Johnson-Neyman δίνει τις τιμές του W από τις οποίες η κλίση γίνεται στατιστικά σημαντική.

Παράδειγμα: Αλληλεπίδραση: B = 1,73, 95% CI [1,19; 2,28], p < ,001, ΔR² = ,17: υπό χαμηλή επιβάρυνση, περισσότερη υποστήριξη σχεδόν δεν σχετίζεται με υψηλότερες τιμές (b = 0,01)· υπό υψηλή επιβάρυνση, σχετίζεται σαφώς (b = 4,20).

Προσοχή: Λόγω του κεντραρίσματος, οι συντελεστές των X και W είναι υπό συνθήκη επιδράσεις στον μέσο όρο της άλλης μεταβλητής· η ίδια η αλληλεπίδραση δεν αλλάζει. Οι απλές κλίσεις εκτός του παρατηρούμενου εύρους του W είναι παρέκταση. Οι αλληλεπιδράσεις χρειάζονται πολλά άτομα για να ανιχνευθούν.