Jak rzetelnie mierzy moja skala? (alfa Cronbacha, omega McDonalda)
W skrócie
Co najmniej dwa pytania mają być połączone w skalę, a chodzi o sprawdzenie, czy odpowiedzi na nie są spójne (spójność wewnętrzna). Pytania muszą być liczbami o tym samym kierunku; pytania sformułowane odwrotnie są odwracane w kodowaniu (Statable zwraca uwagę na ujemne korelacje pozycji z wynikiem ogólnym i tworzy nową kolumnę). Przybliżona reguła: co najmniej 5 osób na pytanie, najlepiej 10.
Jak czytać alfę
α Cronbacha leży zwykle między 0 a 1; od ,70 uznaje się je za akceptowalne, od ,80 za dobre, z 95% przedziałem. „Alfa po usunięciu pozycji” pokazuje, czy pojedyncze pytanie pogarsza skalę; korelacja pozycji z wynikiem ogólnym powinna być dodatnia i najlepiej powyżej ,30. Alfa mierzy spójność wewnętrzną. Nie pokazuje, czy pytania mierzą jedną wspólną cechę (jednowymiarowość) - sprawdza to analiza czynnikowa - ani czy skala mierzy to, co ma mierzyć (trafność).
Omega McDonalda
Obok alfy znajduje się wiersz „Omega McDonalda” (od trzech pytań). Omega korzysta z szacowanej siły, z jaką każde pytanie wnosi wkład do skali; alfa zakłada równy wkład. Obowiązują te same przybliżone reguły. Jeśli omega jest wyraźnie wyższa niż alfa, pytania wnoszą nierówny wkład. Statable ładuje w tym celu R jednorazowo za pierwszym razem (około 30 MB), potem trwa to około sekundy i dzieje się samo. Omega zakłada jeden wspólny konstrukt; jeśli pytania mierzą kilka, pomaga analiza czynnikowa.
α Cronbacha = ,82, 95% CI [,76; ,87] (4 pozycje, n = 118); ω McDonalda = ,84, 95% CI [,79; ,88]
Dla specjalistów
ω całkowite z modelu jednoczynnikowego (lavaan, ML): ω = (Σλ)² / ((Σλ)² + Σθ), jak w JASP. jamovi używa psych::omega z jednym czynnikiem i nie pokazuje przedziału. Przedział domyślnie wyznaczany jest metodą delta; opcjonalnie jako bootstrap percentylowy (1000 losowań, stałe ziarno, jak w JASP), który w przeglądarce trwa znacznie dłużej. Braki danych: osoby są pomijane albo FIML. ωh (hierarchiczne) pochodzi z psych::omega z 2 do 4 czynnikami grupowymi i jest dostępne od sześciu pytań. Ujemna wariancja resztowa lub ładunek powyżej 1 (przypadek Heywooda (Heywood case)) jest zgłaszany. Sprawdzono z R: HolzingerSwineford1939 i psych::bfi.
Więcej kart pod wynikiem
- Model Rascha (zadania dobrze/źle): trudność każdego zadania, dopasowanie (infit i outfit między 0,7 a 1,3), mapa Wrighta.
- Model 2PL: dodatkowo dyskryminacja każdego zadania i krzywe charakterystyczne; sensowny od około 500 osób.
- Model stopniowanej odpowiedzi (odpowiedzi od 1 do 5): dyskryminacja i progi dla każdego pytania, krzywe odpowiedzi.
- Sprawiedliwe zadania (DIF): czy grupy o tej samej zdolności mają w zadaniu różne szanse? Zadania rzucające się w oczy są tylko powodem, by spojrzeć na treść.
- Mapa pytań: pytania silnie związane leżą blisko siebie; pokazuje grupy pytań jeszcze przed analizą czynnikową.
Typowe przykłady
- Osiem pytań o lęk przed egzaminem, jedno sformułowane odwrotnie („Na egzaminy idę pewnie”): najpierw odwróć, potem alfa Cronbacha.
- Kwestionariusz z 20 pytaniami o motywację: alfa dla każdej podskali.