Analiza pojedynczego przypadku (plan A-B)

Jedną osobę (lub kilka) mierzy się wielokrotnie przez dłuższy czas, najpierw bez interwencji (faza A, poziom wyjściowy), potem z interwencją (faza B). Testy grupowe nie pasują, ponieważ pomiary następują po sobie i są ze sobą powiązane. Zamiast tego porównuje się fazy: średnia i mediana na fazę, NAP, Tau-U, Tau ze skorygowaną fazą wyjściową i PND. Wykres szeregu czasowego pokazuje pomiary po kolei, z pionową linią przy zmianie fazy. Przy kilku osobach jest jeden wykres na osobę (wielokrotny poziom wyjściowy) i średnia ze wszystkich przypadków.

Przykład: Dziecko ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi czyta średnio 52 słowa na minutę w 5-tygodniowej fazie wyjściowej i 73 w 15-tygodniowej fazie interwencji.

Ostrożnie: Sam plan A-B nie pokazuje przyczyny: za zmianą mogą stać dojrzewanie, przypadek lub inne wydarzenia. Replikacje (A-B-A-B, kilka osób z przesuniętym początkiem) są wiarygodniejsze. Co najmniej 3 punkty danych na fazę, najlepiej 5 (What Works Clearinghouse).