I² i Q (heterogeniczność)

Q testuje, czy badania różnią się między sobą bardziej, niż wynikałoby z przypadku w obrębie badań. I² podaje w procentach tę część całkowitej zmienności efektów, która pochodzi z rzeczywistych różnic między badaniami, a nie z przypadku. Przybliżona reguła oparta na Higginsie i współpracownikach (2003), którzy wymieniają 25, 50 i 75% jako punkty orientacyjne: poniżej 25% niska, od 25% umiarkowana, od 50% znaczna, od 75% wysoka.

Przykład: I² = 95%, Q(8) = 123,7, p < ,001: prawie cała zmienność wynika z rzeczywistych różnic między badaniami (czas pobytu, Normand 1999).

Ostrożnie: Przy niewielu badaniach I² jest bardzo nieprecyzyjne; dlatego pokazywany jest przedział. Małe Q przy niewielu badaniach nie dowodzi, że badania są podobne. I² to udział, a nie miara wielkości różnic: przy bardzo precyzyjnych badaniach I² jest duże, nawet gdy efekty leżą blisko siebie. Jak bardzo rozrzucone są prawdziwe efekty, pokazują τ i przedział predykcji.