Ήτα-τετράγωνο (η²) και ωμέγα-τετράγωνο (ω²)

Το η² είναι το ποσοστό των διαφορών στη μετρούμενη τιμή που εξηγεί η συμμετοχή σε ομάδα (0 έως 1). Το ω² είναι η ίδια ιδέα, διορθωμένη ως προς την υπερεκτίμηση στο δείγμα, και βγαίνει ελαφρώς μικρότερο. Το διάστημα εμπιστοσύνης δίνει το εύλογο διάστημα για το η² στον πληθυσμό. Για επαναλαμβανόμενες μετρήσεις: το μερικό η² (ηp²) συσχετίζει την επίδραση με το άθροισμα της επίδρασης και του δικού της σφάλματος· το γενικευμένο η² (ηG²) περιλαμβάνει όλες τις συνιστώσες σφάλματος και συγκρίνεται ευκολότερα ανάμεσα σε διαφορετικούς σχεδιασμούς.

Παράδειγμα: F(2, 57) = 67,42, p < ,001, η² = ,70, 95% CI [,57; ,79]: η δόση εξηγεί περίπου το 70% των διαφορών στο μήκος των δοντιών· σύμφωνα με αυτά τα δεδομένα, είναι εύλογο το 57 έως 79%.

Προσοχή: Εμπειρικός κανόνας του Cohen: από ,01 μικρό, από ,06 μέτριο, από ,14 μεγάλο· ισχύει για το η² από συγκρίσεις ομάδων. Σε επαναλαμβανόμενες μετρήσεις το Statable κατατάσσει γι' αυτό με βάση το ηG² - το ηp² βγαίνει εκεί συνήθως αρκετά μεγαλύτερο (Bakeman 2005· Lakens 2013). Η ανάλυση διακύμανσης δείχνει μόνο ότι τουλάχιστον δύο ομάδες διαφέρουν, όχι ποιες. Το κατώτερο όριο του διαστήματος είναι 0 όταν ο έλεγχος δεν είναι στατιστικά σημαντικός.