Eta kwadrat (η²) i omega kwadrat (ω²)

η² to część różnic w mierzonej wartości, którą wyjaśnia przynależność do grupy (od 0 do 1). ω² to ta sama idea, skorygowana o przeszacowanie w próbie, i wychodzi nieco mniejsze. Przedział ufności podaje wiarygodny zakres η² w populacji. Dla pomiarów powtarzanych: cząstkowe η² (ηp²) odnosi efekt do sumy efektu i jego własnego błędu; uogólnione η² (ηG²) obejmuje wszystkie składniki błędu i łatwiej je porównywać między różnymi planami.

Przykład: F(2, 57) = 67,42, p < ,001, η² = ,70, 95% CI [,57; ,79]: dawka wyjaśnia około 70% różnic w długości zębów; według tych danych wiarygodne jest od 57 do 79%.

Ostrożnie: Przybliżona reguła Cohena: od ,01 mały, od ,06 średni, od ,14 duży; dotyczy η² z porównań grup. Przy pomiarach powtarzanych Statable klasyfikuje więc według ηG² - ηp² wychodzi tam zwykle wyraźnie większe (Bakeman 2005; Lakens 2013). Analiza wariancji pokazuje tylko, że co najmniej dwie grupy się różnią, a nie które. Dolna granica przedziału wynosi 0, gdy test nie jest istotny.