Porównanie dwóch metod pomiaru (Passing-Bablok, Deming)

W skrócie

Dwie metody pomiaru zmierzyły te same próbki. Porównanie metod (method comparison) w pytaniu „Czy oceny się zgadzają?” (przy dokładnie dwóch kolumnach liczbowych, obok wykresu Blanda-Altmana) pokazuje, czy różnią się o stałą wartość (stała różna od 0), czy o czynnik (nachylenie różne od 1). Obie procedury, Passing-Bablok i Deming, traktują oba pomiary jako obarczone błędem; zwykła regresja tego nie robi i dałaby zbyt płaskie nachylenie.

Passing-Bablok

• Liczy jak pakiet R mcr (wersja 1.3.3.1): mediana nachyleń wszystkich par punktów, przesunięta według reguły Passinga i Bablok, miara kątowa, przedział analityczny. Jest odporna na wartości odstające i nie wymaga rozkładu normalnego.
• Jest zablokowana przy wartościach ujemnych (jak w mcr; przesunięcie danych zmieniłoby stałą i nie jest wykonywane) oraz przy związku niedodatnim. Wymaga wartości ciągłych: przy mniej niż 20 różnych wartościach pojawia się uwaga, przedział staje się zgrubny. Porównuje każdą parę z każdą inną, więc dozwolone jest co najwyżej 4000 próbek.
• Test cusum na liniowość pokazuje tylko statystykę testową h i wykres reszt, bez wartości p: wzór na wartość p nie jest udokumentowany w oryginale. Niewyróżniająca się wartość nie jest dowodem liniowości.

Deming i stosunek λ

• λ to wariancja błędu pomiaru na osi poziomej podzielona przez wariancję błędu na osi pionowej. Domyślnie λ = 1: obie metody mierzą z jednakowo dużym błędem. Kierunek jest w każdym programie inny; Statable idzie za pakietem R mcr.
• λ można wyznaczyć z powtarzanych pomiarów (dwa pomiary na próbkę i metodę), a nie z samych danych porównania. Błędne λ zniekształca prostą; tabela pokazuje nachylenie dla λ = 0,5, 1 i 2, aby było widać, jak bardzo λ ma znaczenie. Przedział pochodzi z metody jackknife według Linneta (1990).

Odczytywanie wyniku

• Jeśli przedział stałej nie zawiera 0, jest wskazówka na stałe odchylenie; jeśli przedział nachylenia nie zawiera 1, wskazówka na odchylenie proporcjonalne. To tylko wskazówka, a nie dowód, że metody są równoważne albo się różnią.
• Rysunek pokazuje próbki, prostą tożsamości (identity line) y = x (przerywaną) i obie proste. Prosta obowiązuje tylko w zakresie zmierzonych wartości. Wykres Blanda-Altmana pokazuje różnice względem średniej, Passing-Bablok i Deming - prostą; te dwa wykresy się uzupełniają.
• Przy wadze przypadku porównanie metod (method comparison) jest zablokowane: każda próbka liczy się raz.

Dla specjalistów

Passing-Bablok podąża krok po kroku za calc_PaBa z mcr (tolerancja różnicy 1e-12, przesunięcie od kątów do −π/4, reguła rang, C zaokrąglone do liczby całkowitej) i zgadza się z mcr oraz ze zbiorami wzorcowymi programu „Calanas” z testu pakietu co do 1e-9. Deming: Linnet (1990), jackknife z t(n − 2), jak mcr. Źródła: Passing i Bablok (1983), J Clin Chem Clin Biochem 21, 709-720; Linnet (1990), Statistics in Medicine 9, 1463-1473.