Jak nierówno rozłożony jest dochód? (ubóstwo i nierówności)

W skrócie

Jak nierówno rozłożony jest dochód i ilu ludzi jest poniżej progu ubóstwa? Statable podaje wskaźnik zagrożenia ubóstwem (zwykle 60 % ważonej mediany), stosunek górnego do dolnego kwintyla (S80/S20) i współczynnik Giniego.

Jak to działa w Statable

1. „Nowa analiza”, potem wybierz kartę „Jak nierówno rozłożony jest dochód?”.
2. Wybierz „W której kolumnie jest dochód?” i „W której kolumnie jest waga?” (obowiązkowe).
3. Czy próbę losowano w klastrach lub warstwach? Wtedy podaj kolumny, w przeciwnym razie „Kontynuuj bez klastrów” i „Kontynuuj bez warstw”.
4. Błędy standardowe (SE) w wyniku uwzględniają sposób losowania próby.

Jak wygląda tabela

• Jedna kolumna z dochodem. Musi mieć już postać, w jakiej ma być porównywany, na przykład w przeliczeniu na osobę i ważony wielkością gospodarstwa domowego (ekwiwalentny). Statable nie oblicza skali ekwiwalentności.
• Jedna kolumna z wagą: ile osób reprezentuje jeden przypadek. Waga jest wymagana.
• Opcjonalnie kolumna wskazująca klaster (na przykład gospodarstwo domowe) i kolumna z warstwą (na przykład region). Bez obu osoby są traktowane jako wylosowane pojedynczo.
• Wiersze z luką w dochodzie lub wadze są pomijane, wiersze z wagą 0 nie są uwzględniane; liczby widać w wyniku.

Odczytywanie wyniku

• Mediana to wartość, poniżej której leży połowa ważonych przypadków. Próg zagrożenia ubóstwem to jej część, zwykle 60%. W sekcji „Więcej opcji” możesz wybrać 40, 50, 60 i 70%; wybór zmienia tylko wskaźnik.
• Wskaźnik zagrożenia ubóstwem to ważony udział przypadków z dochodem poniżej progu (ściśle mniejszym).
• S80/S20: dochód górnej piątej części podzielony przez dochód dolnej piątej części. Przy wartości 4 górna piąta część ma cztery razy więcej. Dla tego wskaźnika nie ma błędu standardowego.
• Współczynnik Giniego przyjmuje wartości od 0 (wszyscy mają tyle samo) do 100 (jedna osoba ma wszystko).
• Błąd standardowy (SE) pokazuje, jak bardzo liczba może się wahać z powodu doboru próby. Błąd standardowy wskaźnika uwzględnia stały próg: niepewność samego progu nie jest wliczona.

Założenia i ograniczenia

• Wskaźnik mierzy względne zagrożenie ubóstwem. Nic nie mówi o poziomie życia i nie zmienia się, gdy wszystkie dochody rosną w tej samej proporcji.
• Błąd standardowy zależy od planu losowania próby. W przykładowym badaniu z warstwami i klastrami błąd standardowy współczynnika Giniego wynosi 0,31; jeśli założysz, że osoby wylosowano pojedynczo, wynosi tylko 0,20. Błędny plan daje zbyt wąskie przedziały. Statable zawsze podaje plan w wyniku.
• Błędów standardowych z różnych metod nie można porównywać, na przykład z błędami z prostego bootstrapu.
• Przy mniej niż 200 przypadkach wskaźnik i współczynnik Giniego silnie się wahają; Statable o tym informuje.
• Zera są zgłaszane i uwzględniane wszędzie. Ujemne dochody są zgłaszane i wchodzą do mediany oraz wskaźnika; blokują współczynnik Giniego i S80/S20, z podaniem powodu. S80/S20 odpada także wtedy, gdy dolna piąta część nie ma dochodu.

Raportowanie wyniku

Wskaźnik = 14,4% (SE = 0,50, stały próg), S80/S20 = 3,97, Gini = 26,49 (SE = 0,31), n = 14 827

Typowe przykłady

• Ile gospodarstw domowych leży poniżej progu zagrożenia ubóstwem?
• Jak daleko od siebie są górna i dolna piąta część dochodów i jak wysoki jest współczynnik Giniego?

Dla specjalistów

R (survey) z planem z klastrów, warstw i wagi. Mediana ważona: najmniejsza wartość, przy której skumulowany udział wag wynosi co najmniej 0,5; przy dokładnie 0,5 średnia dwóch sąsiednich wartości. Gini = 2 Σ w y C / (N T) - 1 ze skumulowaną wagą C (środek stopnia); błąd standardowy wynika ze zlinearyzowanej postaci (wartości wpływu, svytotal). Błąd standardowy wskaźnika to svymean wskaźnika zero-jedynkowego ze stałym progiem. Sprawdzone na wycinku przykładowych danych EU-SILC z pakietami R laeken i convey. Polecenie jest pokazane pod wynikiem.